Specyfiki leczące stosowane przez lekarzy zachodnich są substancjami oczyszczonymi ze środków szkodliwych są więc monomerami. Medycyna chińska doskonale wie, że oczyszczone jedzenie jest szkodliwe, a leki poddane procesom oczyszczającym są trujące. Leki stosowane przez medycynę konwencjonalną zwykle szybko przynoszą ulgę ale niosą ze sobą ryzyko skutków ubocznych. W medycynie chińskiej podstawą tworzenia leków jest mieszanie dwóch lub trzech preparatów na raz aby zmaksymalizować efekt przy jak najmniejszej dawce leku. Takie zasady leczenia zmniejszają ryzyko wystąpienia objawów ubocznych.

Zatem medycyna chińska ma działanie wielokierunkowe. Pozwala na zapobieganie wielu chorobom a nie leczenie w momencie kiedy objawy już wystąpią. Tradycyjna medycyna uważa, że zarówno pożywienie jak i leki pochodzą z tego samego źródła a więc nie mogą być niebezpieczne dla zdrowia jeśli są stosowane we właściwy sposób. Natomiast medycyna konwencjonalna odróżnia środki farmaceutyczne od właściwego pożywienia. Medycyna chińska uważa, że choroba jest stan, który jest wynikiem braku równowagi i harmonii w ciele. Natomiast w odróżnieniu od niej medycyna zachodnia wyróżnia wskaźniki patologiczne i biochemiczne chorób.